وبلاگی برای همه ی بچه مثبت های ایران!
خدایا خودت می دونی چی می خوام...
میسپرم به خودت...

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز
مرده آن است که نامش به نکویی نبرند...
پ.ن:هر گونه برداشت کاملا آزاد است!
چشم هایش از سکوت
خط و خالش از غرور
قلب سرخ و وحشی اش
مثل شر و مثل شور
*
توی سینه ام نشسته است
یک پلنگ سر به تو
سرزمین او کجاست؟
کوه و جنگل و درخت ، کو؟
این قفس چقدر کوچک است
جا برای این پلنگ نیست
او که مثل کبک، خانه اش
زیر برف و کنج تخته سنگ نیست
پنجه می کشد به این قفس
رو نمی دهد به هیچ کس
او پر از دویدن است
آرزوی او
رفتن و به بیشه های آسمان رسیدن است
*
آی با توام ، نگاه کن
امشب این پلنگ
از دل شب، این شب سیاه
جست می زند
روی قله سپید ماه!
عرفان نظر آهاری
علی جان
سلام.الان دارم می نویسم تا اول از همه تولدتون رو تبریک بگم.!فردا تولد شماست و من به عنوان یک بچه مسمون شیعه ی ایرانی لازم دیدم حتما تبریک بگم.شاید بچه گونه به نظر بیاد ولی دارم فکر می کنم کاشکی پیش شما بودم وبا حضور همه ی بنده های خوب خدا(البته اگه منو به حضور بپذیرید) یه جشن تولد براتون می گرفتیم و سورپرایزتون می کردیم! کیک تولد می ذاشتیم با یه عالمه شمع روش...(راستی امسال تولد چند سالگیتونه؟) بعد هر کدوم هدیه هامون رو به شما می دادیم .
علی جان...ولی ما الان روی زمین گیر افتادیم و دستامون خالیه.هیچ کادویی نداریم به شما بدیم.فردا هم برای ما یه روزیه مثل روزهای دیگه و ما غرق در روزمرگی خود و من در حسرت حضور پر صلابت شما.آخ که چه خوشبخت بودن کسایی که می تونستن شمارو از نزدیک ببینند و چه خوشبخت بودند اون بچه های یتیمی که آغوش مهربان شما بهشون آرامش می داده.علی جان...من هم یه شیعه ی تو یتیمی که از ولاییتت محرومه تشنه ی محببتت و حمایتت و عدالتت...
علی جان ببخش که تبریک تولدت اینقدر غمگین شد .
دختر کوچک شما
سبا
اگر خدا دعاهایمان را براورده نمی کند جای بسی خوشحالی است .زیرا حتما در تدارک چیز بهتری برایمان است....